دیدار تو گر صبح ابد هم دهدم دست

من سرخوشم از لذت این چشم به راهی

ای عشق، تو را دارم و دارای جهانم

همواره تویی، هرچه تو گویی و تو خواهی.

سهم من ازتو شکستن بودازتوبه من لحظه هایی رسید مثل هم اکنون که دارم بی مهابا اشک میریزم همیشه ترس نبودن،دل کندن وغریبانه رفتنت قلبم رامی سوزاند آنقدرترسم جدی بود که میدانستم به وقوع می رسد چون دوست داشتن اولیه ی تو آنقدرسطحی بود که پایانی جزاین برایش متصور نبودم چه شبها که تاصبح درفراق آغوشت اشک سردا

همیشه بغض تو دنیا مو لرزوند

هوای گریه ها مو داری یا نه

یه عمره که فراموشت نکردم

منو به خاطرت میاری یا نه...

کسی

جا تو

نمی گیره تو قلبم

پناهی غیر آغوشت ندارم

صدامو میشنوی؟

این التماسه

تو تنهایی ولی تنها ندارم.....

برچسبها: مهدی یراحی, ماه عسل, روزای تلخ, دوری, جدایی